Haha yung isa kong crush sa Itami nakita namin ni Jim kaninang lunch sa caf dito sa Hachiouji. Siguradong nakita nya rin kami kasi si Jim nagpakaobvious na sinaspatan sya. XD
Nung umaga nag-weekly meeting na naman kami, at this time kaharap ko na sa mesa yung mga key persons ng project habang nagtetelecon. Nakaka-intimidate pero at the same time nakakatuwa kasi sobrang asikaso nila, lalo na ni Oda-san. Sa video conference na-special mention na naman na pinapunta nya kami ng Tokyo kaso isa na lang pala ang bug namin (sarap ng feeling nun sobra), tas tinatanong nya rin kung meron daw ba 'ko nung files na gagamitin for the meeting (wala, so sa gitna nung meeting kinopya nya sa USB nya yung files at binigay sa 'kin) tapos nung patapos na, tinanong nya 'ko kung may gusto ba raw akong idagdag. Ngumiti lang ako tas umiling. Kahit mabait sya sobra naiintimidate pa rin ako e, hahaha XD
Anyway I would just like to report na as of tonight at around 22:00 pm JST, zero bugs na ang hawak ng 制御13開発GangesM窓口. (That's me by the way.) Nung mga 19:30 na-close na namin yung akala kong huli nang bug, tas mga alas-otso nakita ko may isa palang tumakas sa tester at bumalik. So thankfully madali lang din namang na-close yun.
Anyway ang masasabi ko lang tungkol sa zero bug status na 'to ay... hindi ko 'to kagagawan. No thanks to me at all. Gawa 'to mostly ni Jim at shempre ng offshore team. Saludo ako sa inyo. Maraming maraming salamat. Ang sarap. Ang saraaaaaaaap ng ganitong feeling. Naubusan kami ng bugs! Kaya today (and the rest of the week, if we stay pa rin dito) wala kaming deadlines to beat. Ang saraaaap sarap. Sobra. Yun nga lang namimiss ko pa rin si Anjo. Hahahahaha XD
Anyway tulog muna 'ko. Just wanted to share the milestone e, hahaha XD Gunayt!
Wednesday, January 30, 2008
Tuesday, January 29, 2008
First Day in the Big City
This morning, met up with Shigehisa-san at Shin Osaka station (Anjo's town!) and rode the 8:53 bullet train bound for Hachioji, Tokyo. Stig naman bullet train. Mabilis. Parang bala. Na ang presyo ay 13 thousand yen. For two hours. Shet almost 40 pesos per minute. Stig yun a.
Arrived at KMBT Hachioji around 1230 and ate a quick lunch at the enormous cafeteria. Exag talaga anlaki ng site na 'to ng KMBT. Akala ko malaki na yung Itami e. Dito sa Tokyo andaming buildings ng site, may roads talaga sa loob. Compound to the 2329877143941st level.
Was feeling nothing but pure fear at the thought of meeting my bosses at 1 pm. As in grabe talaga kinakausap ko sarili ko. "Uwi na 'ko uwi na 'ko uwi na 'ko uwi na 'ko..." Tas dumating sa conference room si Sekido-san, ang head ng QA at ang naniniguradong sinusunod ng bawat person-in-charge ang kani-kanilang mga deadline. (In short sya yung naniningil ng bug fixes sa 'kin araw-araw.) Sobrang kaba. Okey naman, nagpakilala kami sa isa't isa nang maayos. Pero di sya nakuntento. Dinala nya kami ni Jim sa isang testing room na puno ng mga naglalakihang printers at equipment at pinakilala kami sa mga testers na binubulabog ko ng mga requests ko for further testing. Tapos wait di pa tapos. Pumunta kami dun sa area ng mga boss tas pinakilala kami ni Sekido-san kay Kakutani-san (yung manager ng Dev 11), kay Oda-san (yung over-all project leader), at kay Fukuou-san (yung panel leader na pinapasahan ko ng bugs at nagpapasa naman sa 'kin ng bugs.) Shet etong mga taong 'to yung mine-mail ko araw-araw ng mga eksplanasyon sa malabo kong Nihongo at sobrang kinatatakutan ko. Nagkita na kami sa wakas, face to face.
Ano'ng feeling? Shockingly, ayus naman. Niyaya nila kami sa status meeting ng mga bugs kasama yung iba pang mga Hapon na debuggers, at sobrang light naman pala ng atmosphere. Nagtatawanan pa sila sa mga delays nila kahit bukas na yung deadline ng lahat ng bugs, ang gago. Tas pinakilala 'ko - na-realize ko ako lang yung babae dun sa kwarto - tas nag-sorry si Sekido-san sa 'min ni Jim kasi pinapunta-punta pa nila kami ng Tokyo e dalawa na lang yung bugs namin, patapos na rin naman. Thanks Jim. :D
Conclusion: SOOBRANG laking load off my chest. Siguro kasi alam kong onti na lang yung bugs namin. Pero more than that at least alam ko na kung sino yung mga kausap ko sa mail araw-araw, yung mga imahen at boses na naririnig ko tuwing may weekly video conference kami, yung mga Hapon kong boss na feeling ko sooobrang laki na ng atraso ko at sooobrang ayokong makita dahil sa mga delays na dulot ng kabagalan ko. Totoong tao pala sila, hindi lang sila mga pangalan sa address book ko at boses na nagsasalita ng di ko maintindihang Nihongo. They really do exist (hindi lang sila creatures of my nightmares), and they're normal old men lang naman pala, except for the fact that they wield a lot of power over us lowly debuggers. At mababait naman pala sila. Para kaming mga special guests, as in todo pakilala sa mga tao, panalo talaga.
After nung meeting, pinuntahan kami sa kwarto namin ng isa pang head nung isang scope tas nag-consult - NAG-CONSULT! - sya tungkol dun sa isang bug na pinasa namin sa kanila. Two old guys na mukhang panahon pa ng ENIAC or whatever e nagpoprogram na. Shet kung wala si Jim nun di ko alam gagawin ko. Pero ang point is, ganun na yung level - nag-coconsult sila sa 'min. Nag. Coconsult. Sa. Amin. That is just so... wrong. On so many levels.
Anyway the bad side about the fact that we have so little bugs left to fix here is that we may not have to stay for the rest of the week - baka before Friday bumalik na kami ng Osaka. Which is going to be a major suckfest because I have plans of going around Tokyo with Kabo and the other office peeps this weekend. Sad. :( Sabi ni Jim gawa raw sya ng bugs para makapag-stay raw kami. XD
Woohoo, ansaya talaga. First time ko na ganito kagaan ang feeling. In months. As in seryoso. Grabe. Mahal ko na naman ang mundo. Ang sarap na naman mabuhay. Until the next batch of bugs come in, that is. Hahaha XD Yun na muna! Good night!
Arrived at KMBT Hachioji around 1230 and ate a quick lunch at the enormous cafeteria. Exag talaga anlaki ng site na 'to ng KMBT. Akala ko malaki na yung Itami e. Dito sa Tokyo andaming buildings ng site, may roads talaga sa loob. Compound to the 2329877143941st level.
Was feeling nothing but pure fear at the thought of meeting my bosses at 1 pm. As in grabe talaga kinakausap ko sarili ko. "Uwi na 'ko uwi na 'ko uwi na 'ko uwi na 'ko..." Tas dumating sa conference room si Sekido-san, ang head ng QA at ang naniniguradong sinusunod ng bawat person-in-charge ang kani-kanilang mga deadline. (In short sya yung naniningil ng bug fixes sa 'kin araw-araw.) Sobrang kaba. Okey naman, nagpakilala kami sa isa't isa nang maayos. Pero di sya nakuntento. Dinala nya kami ni Jim sa isang testing room na puno ng mga naglalakihang printers at equipment at pinakilala kami sa mga testers na binubulabog ko ng mga requests ko for further testing. Tapos wait di pa tapos. Pumunta kami dun sa area ng mga boss tas pinakilala kami ni Sekido-san kay Kakutani-san (yung manager ng Dev 11), kay Oda-san (yung over-all project leader), at kay Fukuou-san (yung panel leader na pinapasahan ko ng bugs at nagpapasa naman sa 'kin ng bugs.) Shet etong mga taong 'to yung mine-mail ko araw-araw ng mga eksplanasyon sa malabo kong Nihongo at sobrang kinatatakutan ko. Nagkita na kami sa wakas, face to face.
Ano'ng feeling? Shockingly, ayus naman. Niyaya nila kami sa status meeting ng mga bugs kasama yung iba pang mga Hapon na debuggers, at sobrang light naman pala ng atmosphere. Nagtatawanan pa sila sa mga delays nila kahit bukas na yung deadline ng lahat ng bugs, ang gago. Tas pinakilala 'ko - na-realize ko ako lang yung babae dun sa kwarto - tas nag-sorry si Sekido-san sa 'min ni Jim kasi pinapunta-punta pa nila kami ng Tokyo e dalawa na lang yung bugs namin, patapos na rin naman. Thanks Jim. :D
Conclusion: SOOBRANG laking load off my chest. Siguro kasi alam kong onti na lang yung bugs namin. Pero more than that at least alam ko na kung sino yung mga kausap ko sa mail araw-araw, yung mga imahen at boses na naririnig ko tuwing may weekly video conference kami, yung mga Hapon kong boss na feeling ko sooobrang laki na ng atraso ko at sooobrang ayokong makita dahil sa mga delays na dulot ng kabagalan ko. Totoong tao pala sila, hindi lang sila mga pangalan sa address book ko at boses na nagsasalita ng di ko maintindihang Nihongo. They really do exist (hindi lang sila creatures of my nightmares), and they're normal old men lang naman pala, except for the fact that they wield a lot of power over us lowly debuggers. At mababait naman pala sila. Para kaming mga special guests, as in todo pakilala sa mga tao, panalo talaga.
After nung meeting, pinuntahan kami sa kwarto namin ng isa pang head nung isang scope tas nag-consult - NAG-CONSULT! - sya tungkol dun sa isang bug na pinasa namin sa kanila. Two old guys na mukhang panahon pa ng ENIAC or whatever e nagpoprogram na. Shet kung wala si Jim nun di ko alam gagawin ko. Pero ang point is, ganun na yung level - nag-coconsult sila sa 'min. Nag. Coconsult. Sa. Amin. That is just so... wrong. On so many levels.
Anyway the bad side about the fact that we have so little bugs left to fix here is that we may not have to stay for the rest of the week - baka before Friday bumalik na kami ng Osaka. Which is going to be a major suckfest because I have plans of going around Tokyo with Kabo and the other office peeps this weekend. Sad. :( Sabi ni Jim gawa raw sya ng bugs para makapag-stay raw kami. XD
Woohoo, ansaya talaga. First time ko na ganito kagaan ang feeling. In months. As in seryoso. Grabe. Mahal ko na naman ang mundo. Ang sarap na naman mabuhay. Until the next batch of bugs come in, that is. Hahaha XD Yun na muna! Good night!
Monday, January 28, 2008
Salamat. :)
Dumating si Sir Jay today, may dalang pabaon galing sa mga tao sa Pinas.
Para sa picture at mga dedication, salamat. :)
Babylon
Mayet: Musta ka na rin? Pasalubong ko galing Bulacan? Hahaha XD
RM: Hi din RM. :)
Mark D: Nahilo ako sa message mo. Sige inom tayo pag-uwi ko pulutan takoyaki. :D
Boah: Letse ka walang kwenta yung dedication mo. Hindi ako marunong mag-Espanyol. It's all Japanese.
Exodus
Emil: Salamat din. Miss ko na mga kagaguhang hirit mo. :)
MJ: Haha sorry naubusan ka ng space. Good luck din sa inyo. :)
Ivory
Apany: Daddy and Richard Gere miss you. Pano pa 'ko. God bless sa pagpapagamot, nag-aalala naman ako sa 'yo. Waah miss you Aps. :'(
Bondi: Di pa nga 'ko uuwi, di mo pa birthday e. Tara kain tayo. ;)
Jane: God bless din :)
Mrs. Tetangco: Congrats! Buti naman quit ka na sa yosi. At dapat lang naman. Hahahaha XD Kulet mo buti kasya ka pa dun sa ilalim ng tubo sa balcony, haha XD
SQA
May: Haha sorry naubusan ka rin ng space. Laki kasi magsulat ni Dulce e. Hahahaha XD God bless din :)
Inyou
Jocs: Your efforts are greatly appreciated din. Salamat sa pagpapasensya sa iyong bitchy bridge. Haha. Omg nahawa ata ako kay Anjo, pasensya ka na. Ganun talaga pag inlab. Hahaha XD
Wilfred: Pagaling ka. Hinay-hinay sa trabaho. Sorry na.
Sir Elips: Napapraning po ako pag tinatawag nyo 'kong ma'am. Hahaha XD Pagkatapos po nito dapat sobrang tibay ko na a. Pramis? Salamat po sa suporta. Inaantay po namin kayo dito. :D
Nicx: Salamat din sa pagtyatyaga at pagpapagal.
Mark C: Hoy wag sobrang trabaho, kung anu-ano nababalitaan ko. Salamat sa lahat a. Pasensya na sa pagpapahirap.
Yco: Merry Christmas din. :D
Angel: Salamat at may nagbabasa ng blog ko. Dati si Dulce lang talaga nagbabasa nito, seryoso. Hahaha XD
Jomer: Salamat din sa pasensya. :)
Bakla: Walangya ka hindi mo sinabi may ganito pa pala kayong nalalaman. Thanks talaga sa lahat bakel. Alam mo naman lahat e, literal. Haha. Mishu na sobra. Ingat lagi. :)
Grabe OFW na OFW dating ko a. Pero seryoso nakakataba ng puso, salamat. 'Kala ko nakalimutan nyo na 'kong lahat e. At least paminsan-minsan naaalala rin naman pala 'ko kahit feeling ko sobrang bad trip na sa 'kin yung team ko sa Pinas sa sobrang pahirap ko sa kanila. Sorry na. :(
Anyway! Pasensya na. Wala akong ibang maisip sabihin kung hindi pasensya at salamat. At saka I love you too. ;)
Para sa picture at mga dedication, salamat. :)
Babylon
Mayet: Musta ka na rin? Pasalubong ko galing Bulacan? Hahaha XD
RM: Hi din RM. :)
Mark D: Nahilo ako sa message mo. Sige inom tayo pag-uwi ko pulutan takoyaki. :D
Boah: Letse ka walang kwenta yung dedication mo. Hindi ako marunong mag-Espanyol. It's all Japanese.
Exodus
Emil: Salamat din. Miss ko na mga kagaguhang hirit mo. :)
MJ: Haha sorry naubusan ka ng space. Good luck din sa inyo. :)
Ivory
Apany: Daddy and Richard Gere miss you. Pano pa 'ko. God bless sa pagpapagamot, nag-aalala naman ako sa 'yo. Waah miss you Aps. :'(
Bondi: Di pa nga 'ko uuwi, di mo pa birthday e. Tara kain tayo. ;)
Jane: God bless din :)
Mrs. Tetangco: Congrats! Buti naman quit ka na sa yosi. At dapat lang naman. Hahahaha XD Kulet mo buti kasya ka pa dun sa ilalim ng tubo sa balcony, haha XD
SQA
May: Haha sorry naubusan ka rin ng space. Laki kasi magsulat ni Dulce e. Hahahaha XD God bless din :)
Inyou
Jocs: Your efforts are greatly appreciated din. Salamat sa pagpapasensya sa iyong bitchy bridge. Haha. Omg nahawa ata ako kay Anjo, pasensya ka na. Ganun talaga pag inlab. Hahaha XD
Wilfred: Pagaling ka. Hinay-hinay sa trabaho. Sorry na.
Sir Elips: Napapraning po ako pag tinatawag nyo 'kong ma'am. Hahaha XD Pagkatapos po nito dapat sobrang tibay ko na a. Pramis? Salamat po sa suporta. Inaantay po namin kayo dito. :D
Nicx: Salamat din sa pagtyatyaga at pagpapagal.
Mark C: Hoy wag sobrang trabaho, kung anu-ano nababalitaan ko. Salamat sa lahat a. Pasensya na sa pagpapahirap.
Yco: Merry Christmas din. :D
Angel: Salamat at may nagbabasa ng blog ko. Dati si Dulce lang talaga nagbabasa nito, seryoso. Hahaha XD
Jomer: Salamat din sa pasensya. :)
Bakla: Walangya ka hindi mo sinabi may ganito pa pala kayong nalalaman. Thanks talaga sa lahat bakel. Alam mo naman lahat e, literal. Haha. Mishu na sobra. Ingat lagi. :)
Grabe OFW na OFW dating ko a. Pero seryoso nakakataba ng puso, salamat. 'Kala ko nakalimutan nyo na 'kong lahat e. At least paminsan-minsan naaalala rin naman pala 'ko kahit feeling ko sobrang bad trip na sa 'kin yung team ko sa Pinas sa sobrang pahirap ko sa kanila. Sorry na. :(
Anyway! Pasensya na. Wala akong ibang maisip sabihin kung hindi pasensya at salamat. At saka I love you too. ;)
Sunday, January 27, 2008
I miss Trent. :'(
"Do you think I'm a rigid, unrealistic, unforgiving, self-righteous jerk who can't hold on to a friend?"
Haha walang kinalaman yung picture saka yung quote. Stig lang. Daria forever. :D
Long overdue QQs post
Random QQ's from my YM logs, in no particular order. Keep forgetting to post these.
Is there another kind
maspogiako: kasi nalamn na nila na fuckin moron si halimaw
jMe: wahahahahaha
maspogiako: fuckin moron is patented by the way
maspogiako: kay kabo un
jMe: wahahahahaha
Hayuup
jMe: saka may narinig akong chismis, inofferan daw sila magpunta dito, how true?
iluvlunchguy: yeah parang me chance nga na ipadala cla
jMe: ooh
jMe: wag na
jMe: hirap dito e
iluvlunchguy: hahaha
iluvlunchguy: ok lng naman eh nde naman cla papahirapan katulad ng pagpapahirap nila sayo
jMe: :(
Kailangan pa bang i-memorize yan
jMe: gwapo?
jMe: mas gwapo sayo?
tentong: oo
jMe: a yung panget
jMe: panget kaya yon
jMe: mas gwapo ka dun
tentong: ayaaannn
tentong: caught fish
jMe: XD
Pag nag-honeymoon bago kinasal
tentong: onga pala...mahirap na mag honeymoon ulet, baka madeform noo ng bata
reyna: bwahahaha
reyna: talaga
tentong: o kaya magiging bading yung baby, isubo yung **** ni daddy
jMe: YUUUUUCK
reyna: yakkk
Reunion
jMe: sino sasabihin kong kntakin?
tentong: si reyna!!
reyna: ano ba yaaaannnnnnnnnnn
jMe: XD
jMe: sige sige
reyna: bat ako??
reyna: di yan sila ppunta pag ako
reyna: anuuu baaa
jMe: anu baaaaaaaa
tentong: sige si rey layug nalang
reyna: bwahahaha
jMe: WAHAHAHAHAHAHA XD
Cute Boys
reyna: ano ba nakakahiya dun
jMe: dahil sa pambebenta mo sa kin!!!
reyna: dapat sinabi mo na secret
jMe: nalaman tuloy nyang cute sya
reyna: wahahahaha
reyna: gagu alam nya yun
jMe: pero hindi nya alam na alam ko rin!
jMe: wahahahahaha
reyna: wahahahahahahha
Hahaha angkulet XD Anyway I woke up at 4 pm today. Ang sarap. In less than two days I'll be in Tokyo. First time kong makaalis ng Western Japan, stig. Apparently good thing daw 'tong "bijinesu turipu" na 'to dahil posibleng magkaroon na rin kami ng assignment sa Hachioji. If we do good. IF. In fairness may pabusiness-business trip na kaming nalalaman a. Wahahahaha XD
In other news, I'm going out and eat me some Pepper Lunch Beef Pepper Rice muna. Yum. Laterz.
Is there another kind
maspogiako: kasi nalamn na nila na fuckin moron si halimaw
jMe: wahahahahaha
maspogiako: fuckin moron is patented by the way
maspogiako: kay kabo un
jMe: wahahahahaha
Hayuup
jMe: saka may narinig akong chismis, inofferan daw sila magpunta dito, how true?
iluvlunchguy: yeah parang me chance nga na ipadala cla
jMe: ooh
jMe: wag na
jMe: hirap dito e
iluvlunchguy: hahaha
iluvlunchguy: ok lng naman eh nde naman cla papahirapan katulad ng pagpapahirap nila sayo
jMe: :(
Kailangan pa bang i-memorize yan
jMe: gwapo?
jMe: mas gwapo sayo?
tentong: oo
jMe: a yung panget
jMe: panget kaya yon
jMe: mas gwapo ka dun
tentong: ayaaannn
tentong: caught fish
jMe: XD
Pag nag-honeymoon bago kinasal
tentong: onga pala...mahirap na mag honeymoon ulet, baka madeform noo ng bata
reyna: bwahahaha
reyna: talaga
tentong: o kaya magiging bading yung baby, isubo yung **** ni daddy
jMe: YUUUUUCK
reyna: yakkk
Reunion
jMe: sino sasabihin kong kntakin?
tentong: si reyna!!
reyna: ano ba yaaaannnnnnnnnnn
jMe: XD
jMe: sige sige
reyna: bat ako??
reyna: di yan sila ppunta pag ako
reyna: anuuu baaa
jMe: anu baaaaaaaa
tentong: sige si rey layug nalang
reyna: bwahahaha
jMe: WAHAHAHAHAHAHA XD
Cute Boys
reyna: ano ba nakakahiya dun
jMe: dahil sa pambebenta mo sa kin!!!
reyna: dapat sinabi mo na secret
jMe: nalaman tuloy nyang cute sya
reyna: wahahahaha
reyna: gagu alam nya yun
jMe: pero hindi nya alam na alam ko rin!
jMe: wahahahahaha
reyna: wahahahahahahha
Hahaha angkulet XD Anyway I woke up at 4 pm today. Ang sarap. In less than two days I'll be in Tokyo. First time kong makaalis ng Western Japan, stig. Apparently good thing daw 'tong "bijinesu turipu" na 'to dahil posibleng magkaroon na rin kami ng assignment sa Hachioji. If we do good. IF. In fairness may pabusiness-business trip na kaming nalalaman a. Wahahahaha XD
In other news, I'm going out and eat me some Pepper Lunch Beef Pepper Rice muna. Yum. Laterz.
Subscribe to:
Posts (Atom)